Erzincan'da Yürekleri Dağlayan Soru: "Beni Kimden İsteyecekler?"

Ramazan ayının o birleştirici, yaraları saran ve gönülleri onaran manevi iklimi, Erzincan'da dört duvar arasında yaşanan sessiz bir fedakârlık destanını gün yüzüne çıkardı. Yıllar önce hayat arkadaşını toprağa vererek hayatın o ağır yükünü tek başına omuzlayan Yaşargül Erik’in kapısı, bu kez protokol kurallarından tamamen uzak, sımsıcak bir vefa duygusuyla çalındı. Erzincan Valisi Hamza Aydoğdu'nun misafir olduğu bu mütevazı hane; sadece çocuklarını tırnaklarıyla kazıyarak büyüten bir annenin değil, aynı zamanda 84 yaşındaki yatalak babasına evlat şefkatiyle kol kanat geren koca yürekli bir kadının sığınağıydı.

YILLARIN YORGUNLUĞU VE BİR ANNENİN FEDAKARLIĞI

Sıcak çayların yudumlandığı, hal ve hatırların sorulduğu o samimi ziyaret esnasında konu, Yaşargül Hanım'ın İstanbul'da veteriner hekim olarak görev yapan ve kendi ayakları üzerinde durmayı başaran kızı Kader’in geleceğine geldi. Babasız bir evde büyümenin verdiği o ince sızı, başarılı bir meslek kadını olsa da Kader'in yüreğinin bir köşesinde hep kanamaya devam etmişti. Evlilik planlarının konuşulduğu günlerde, her genç kızın hayalini süsleyen o tatlı telaşın içine gizlenen eksiklik, odadaki herkesin boğazını düğümleyen bir itirafla ortaya çıktı.

BOĞAZLARI DÜĞÜMLEYEN O MAHZUN SORU

Gözünden sakındığı kızının, baba ocağının sıcaklığını ve bir aile büyüğünün gölgesini aradığını hissettiği o anları anlatan fedakâr anne Yaşargül Erik, Kader'in kendisine yönelttiği ve yüreklere kor gibi düşen o hüzünlü cümleyi şu sözlerle aktardı:

"Bir gün kapı çalındığında beni kimden isteyecekler?"

Babasızlığın getirdiği o derin boşluğu ve mahcubiyeti tek bir cümleye sığdıran bu soru, devletin ve milletin o sarsılmaz bağının ne anlama geldiğini bir kez daha hatırlattı. Kızının bu eksik cümlesiyle yüreği burkulan anne Yaşargül Hanım, gözleri dolarak Vali Aydoğdu’ya döndü ve o tarihi talebini tırnak içinde şu samimi ifadelerle dile getirdi:

"Aile büyüğümüz olur musunuz?"

DEVLETİN ŞEFKATLİ YÜZÜ AİLE BÜYÜĞÜ OLDU

Bir valinin sadece şehri yöneten bir mülki idare amiri değil, aynı zamanda kimsesizlerin kimsesi, dertlilerin babası olduğunu kanıtlayan o anlarda Vali Hamza Aydoğdu, bu onurlu talebi büyük bir sevinç ve gururla kabul etti. O anlar; sıradan bir hane ziyaretinin çok ötesine geçerek, Anadolu'daki "Devlet Baba" geleneğinin ne kadar canlı, ne kadar müşfik ve ne kadar kuşatıcı olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Kader’in hayatındaki o eksik cümle devletin şefkatli eliyle tamamlanırken, geriye Ramazan ayının ruhuna yakışan, paylaşmanın ve bir insanın hayatına samimiyetle dokunmanın o tarifsiz huzuru kaldı.