Çermikli Ustanın 40 Yıllık Davul Mirası: Ata Yadigarı Sanatı Yaşatıyor

Diyarbakır’ın tarihi ve kültürel dokusuyla öne çıkan ilçesi Çermik’te, unutulmaya yüz tutmuş zanaatlar bir ustanın ellerinde hayat bulmaya devam ediyor. 50 yaşındaki Yılmaz Karaman, çocukluk yıllarında babasının yanında başladığı davul imalatı ve onarımı mesleğini tam 40 yıldır kesintisiz sürdürüyor. Sadece bir üretici değil, aynı zamanda usta bir icracı olan Karaman, düğünlerden resmi bayramlara kadar her türlü kutlamada ekibiyle birlikte sahne alarak kadim ritimleri gelecek kuşaklara taşıyor.

BABA MESLEĞİNE ADANAN BİR ÖMÜR

Mesleğine olan tutkusunu "ata yadigarı" olarak tanımlayan Yılmaz Karaman, bir sanatkarın yetişmesinin ne denli zor olduğunu vurguluyor. Yaklaşık 40 yıldır elinden tokmağı ve iğnesini düşürmeyen Karaman, "Bir sanatkar kolay yetişmiyor; büyük bir emek ve sabır istiyor. Ben bu sanatın yok olmaması için çabalıyorum. Gelecek kuşaklara bu kültürü aktarmanın gururunu yaşıyorum" sözleriyle mesleğine olan bağlılığını dile getiriyor.

ÇEVRE İLLERİN DAVUL TEDARİKÇİSİ

Yılmaz Karaman’ın Çermik’teki mütevazı atölyesinde büyük bir titizlikle ürettiği davullar, sadece Diyarbakır içinde değil, çevre il ve ilçelerde de büyük rağbet görüyor. Kalitesi ve tınısıyla tercih edilen bu enstrümanlar, bölgedeki müzisyenlerin vazgeçilmezi haline gelmiş durumda. Karaman, her bir davulun yapımında doğal malzemeler kullanarak geleneksel tınıyı korumaya özen gösteriyor.

HEM ÜRETİYOR HEM ÇALIYOR

Karaman, sadece atölyesinde üretim yapmakla kalmıyor, davul-zurna ekibiyle sahalarda da aktif rol alıyor. Resmi törenlerden coşkulu düğünlere kadar geniş bir yelpazede sahne alan usta, icra ettiği her ritimle Çermik’in kültürel hafızasını canlı tutuyor. Kaybolmaya yüz tutmuş bu sanatın yaşaması için elinden geleni yapan Karaman, yeni çıraklar yetişmesi konusunda da umudunu koruyor.

Editör Notu

Yılmaz Karaman gibi zanaatkarlar, bir toplumun kültürel köklerini geleceğe bağlayan en güçlü halkalardır. 40 yıl boyunca aynı şevkle davul derisi germek ve o sese hayat vermek, sadece bir iş değil, bir gönül borcudur. Teknolojinin seri üretim müzik aletlerini dayattığı bu çağda, Çermik’ten yükselen bu el emeği davul sesleri, aslına sadık kalmanın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor. Ustanın ellerine, yüreğine sağlık.

Sizin bölgenizde de yaşayan bu tarz kadim zanaatlar var mı? Geleneksel müzik aletlerimizin korunması için neler yapılabilir? Yorumlarınızı bekliyoruz.