13 Yaşındaki Otizmli Ayşegül'den Farkındalık Sergisi

Küçükçekmece'de 13 yaşındaki otizmli Ayşegül Doğan'ın üç yıllık emeğiyle hazırlanan resim sergisi ziyaretçilerin beğenisine sunuldu.

3 YILLIK EMEK SANATSEVERLERLE BULUŞTU

Küçükçekmece Belediyesi Güzel Sanatlar Akademisi Engelsiz Sanat Eğitimi öğrencisi 13 yaşındaki Ayşegül Doğan'ın, 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü kapsamında hazırladığı "Ayşegül" isimli sergisinin kapılarını sanatseverlere açtığı bildirildi. Genç yeteneğin üç yıllık sanat yolculuğunun ürünü olan ve ünlü ressamların portrelerinin illüstrasyon yorumlarını barındıran eserlerin ziyaretçilerden tam not aldığı aktarıldı. Sergi alanında kullanılan puzzle parçalarının ise "Hepimiz bir bütünün parçasıyız" mesajıyla otizme simgesel bir gönderme yaptığı kaydedildi.

"OTİZM BİR EKSİKLİK DEĞİL, BAKIŞ AÇISIDIR"

Serginin açılışında duygusal anlar yaşayan anne Işıl Doğan'ın, "Otizm bir eksiklik değil, farklı bir bakış açısıdır. Burada gördüğünüz eserler, kızımın kelimelerle ifade edemediklerinin renklerle ortaya çıkmış halidir" diyerek kızıyla büyük bir gurur duyduğunu ifade ettiği belirtildi. Eğitmen Nimet Erdoğan'ın ise Ayşegül'ün çizgileri ve detaylara verdiği önem sayesinde, öğrencilerin dünyasını anlayarak hayata daha duyarlı bakmayı öğrendiklerini dile getirdiği paylaşıldı.

"HER ÇOCUK KENDİ IŞIĞINI ORTAYA ÇIKARIR"

Küçükçekmece Belediye Başkanı Kemal Çebi'nin, her çocuğun özel olduğunu ve doğru destekle kendi ışığını mutlaka ortaya çıkaracağını vurguladığı aktarıldı. Başkan Çebi'nin, ilçede hiçbir çocuğun geride kalmaması adına Bi’Mola Engelsiz Yaşam Merkezi ile hem özel çocukları destekleyip hem de ailelere nefes aldırdıklarını belirttiği ifade edildi. Özel bireylerin içindeki eşsiz potansiyeli gözler önüne seren bu anlamlı serginin 25 Nisan'a kadar ziyarete açık kalacağı bilgisi verildi.

EDİTÖRÜN NOTU: Kelimelerin tükendiği veya yetersiz kaldığı anlarda sanatın nasıl mucizevi bir iletişim köprüsüne dönüştüğünü Ayşegül'ün fırçasından dökülen renklerde iliklerimize kadar hissediyoruz. Otizmi bir "eksiklik" olarak değil, dünyayı algılamanın bambaşka ve çok daha renkli bir yolu olarak kabul ettiğimizde, o devasa "puzzle"ın parçaları birleşiyor ve hepimiz için çok daha yaşanabilir bir tablo ortaya çıkıyor.