Ordu'da 350 Kişilik Vefa Duvarı: Atalarını Görmek İçin Mahalleye Koştular

Ordu’nun Perşembe ilçesine bağlı Beyli Mahallesi, geçmişle bugün arasında kurduğu fotoğraf köprüsüyle örnek bir vefa hikâyesine imza atıyor. 2014 yılında başlatılan bir çalışma ile mahallede vefat edenlerin fotoğrafları renklendirilerek mahalle lokalinin duvarlarına asılmaya başlandı. Aradan geçen 12 yılda birer birer artan kareler, bugün 350’den fazla mahalle büyüğünün hatırasını canlı tutuyor. Bu "hatıra duvarı", sadece mahalleliyi değil, köklerini merak eden yüzlerce kişiyi de bölgeye çekiyor.

SANDIKLARDAN ÇIKAN 350 PORTRE

Beyli Mahalle Muhtarı Serkan Ümit Aybastı, projenin başlangıçta sembolik bir adım olduğunu ancak halkın büyük desteğiyle büyüdüğünü ifade etti. Aybastı, "Büyüklerimiz unutulmasın istedik. Evleri tek tek dolaştık, eski arşivleri ve sandıkları taradık. Bulduğumuz eski fotoğrafları fotoğrafçılarla iş birliği yaparak renklendirdik ve altına mahalledeki lakaplarını da ekleyerek duvara astık. Şu an 350 portrelik dev bir hafıza merkezimiz oluştu" dedi.

YURT DIŞINDAN ZİYARETÇİ AKINI

Bu uygulama, özellikle büyüklerini hiç görmemiş olan genç nesil ve gurbetçiler için bir çekim noktası haline geldi. Muhtar Aybastı, "Torunlar, atalarını görmek için farklı illerden ve yurt dışından mahalleye geliyor. Fotoğraflar asıldıkça mahallemize olan ilgi arttı" derken, mahalle sakini Hami Güler de uygulamanın tanımadıkları büyüklerini görme fırsatı sunduğunu belirtti. Fotoğraflar sayesinde mahalle lokali adeta canlı bir tarih müzesine dönüştü.

"BİRÇOĞUNUN MEZARINI BEN KAZDIM"

Mahalle sakinlerinden Mehmet Pirdal ise fotoğraflara bakarken duygusal anlar yaşıyor. Yaklaşık 15 yıl boyunca mahallede vefat edenlerin birçoğunun mezarını kendi elleriyle kazdığını belirten Pirdal, "Duvara baktığımda hepsini tanıyorum. Hepsinin evine, yoluna, suyuna yardımım dokundu. Onları burada görmek bize eski günleri hatırlatıyor" diyerek mahalledeki güçlü bağlara dikkat çekti.

Editör Notu

Beyli Mahallesi’nin bu uygulaması, "söz uçar yazı kalır" sözünün "fotoğraf kalır" şeklindeki en duygusal yansımasıdır. Bir toplumu ayakta tutan şey, geçmişiyle kurduğu bağın sağlamlığıdır. Muhtar Serkan Ümit Aybastı’nın önderliğinde sandıklardan çıkarılan o fotoğraflar, sadece birer kağıt parçası değil; bir köyün kimliği, acısı ve sevincidir. Dijital çağda her şeyin hızla tüketildiği bir dönemde, ataların yüzüne bakabilmek için kilometrelerce yol kat edilmesi, köklerimize olan ihtiyacımızın en büyük kanıtıdır.

Kendi memleketinizde veya mahallenizde geçmişi yaşatmak adına yapılan benzer bir uygulama var mı? Beyli Mahallesi’nin bu vefa duvarı hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorumlarınızı bekliyoruz.