Denizli’de ‘İstanbullu Gelin’ Mermeri Şekillendiriyor

Denizli Çivril’de ‘İstanbullu Gelin’ Mermeri Sanata Dönüştürüyor

Denizli’nin Çivril ilçesine bağlı Gürpınar Mahallesi’nde yaşayan Rabia Demirhan’ın hikâyesi, azim ve uyumun somut bir örneği olarak dikkat çekiyor. Doğma büyüme İstanbullu olan Demirhan, sosyal medya üzerinden tanışıp evlendiği eşi için büyükşehir hayatını geride bırakarak köye yerleşti. Ancak bu değişim yalnızca yaşam alanıyla sınırlı kalmadı; mesleki bir dönüşümü de beraberinde getirdi.

Eşi Savaş Demirhan’ın mermer atölyesinde önce destek amacıyla bulunmaya başlayan Rabia Demirhan, zamanla işin tüm aşamalarına dahil oldu. Çıraklıkla başlayan süreç, bugün CNC torna tezgahının başında mermeri işleyen bir ustalığa dönüştü.

Çıraklıktan CNC Tezgahına

İlk yıllarda yalnızca mezar mermeri işleri yapan çift, zaman içinde işlerini büyüttü. Rabia Demirhan’ın fikirleri ve desteğiyle atölyeye yeni makineler kazandırıldı, ürün çeşitliliği artırıldı. Dekoratif mermer ürünler, merdiven tırabzanları ve TV üniteleri üretimine geçildi.

Rabia Demirhan, köy hayatına ve mermer ustalığına alışma sürecini, “Önceleri zorlansam da şimdi çok alıştım. Evlendikten sonra eşimin iş yerine gidip gelmeye başladım. Fikir verdim, sonra torna tezgahının başına geçtim” sözleriyle anlattı.

Fiziksel olarak zor bir meslek olmasına rağmen üretmenin kendisine mutluluk verdiğini belirten Demirhan, ölçü almaktan montaja kadar birçok aşamada aktif rol üstleniyor.

“Bazen O, Bazen Ben Patron Olurum”

Eşiyle birlikte çalışmanın hem keyifli hem de verimli olduğunu söyleyen Demirhan, “Günün durumuna göre bazen o, bazen ben patron olurum” diyerek iş bölümünü esprili bir dille özetledi.

Mermer ustası Savaş Demirhan ise eşinin işe dahil olmasıyla birlikte vizyonlarının genişlediğini ifade etti. CNC torna tezgahı yatırımı yaptıklarını belirten Demirhan, müşterilerin Rabia Demirhan’ı görünce şaşırdığını ancak önerileri sayesinde daha net kararlar alabildiklerini söyledi.

Köyde Üretimle Güçlenen Bir Hikâye

İstanbul’un karmaşasından Çivril’in üretim atölyesine uzanan bu hikâye, kırsalda kadın emeğinin artan rolünü de gözler önüne seriyor. Rabia Demirhan, hem yeni bir hayata uyum sağladı hem de ağır sanayi olarak görülen bir alanda aktif üretici konumuna geldi.

Editör Notu

Bu hikâye yalnızca bir “köye dönüş” öyküsü değil. Konfor alanından çıkıp yeni bir hayata uyum sağlamak cesaret ister. Daha da önemlisi, zor bir sektörde üretimin merkezine geçmek kararlılık gerektirir. Rabia Demirhan’ın hikâyesi, değişimin korkulacak değil yönetilecek bir süreç olduğunu gösteriyor.