Unutulmaya Yüz Tutan Yazmacılık İçin Müze Çağrısı

Yunus Emre Enstitüsü'nün etkinliğinde geleneksel yazmacılık sanatı ele alınırken, Doç. Dr. Didem Öz bu sanat için müze kurulmasını önerdi.

YAZMACILIK SANATI VE KÜLTÜREL HAFIZA

Yunus Emre Enstitüsü tarafından İstanbul'daki Terra Santa'da düzenlenen Terra Sanat Söyleşileri'nin 7'nci buluşmasında, Anadolu'nun köklü kumaş baskı geleneklerinden yazmacılığın "Geleneksel Yazmacılıktan Güncel Sanata" başlığıyla ele alındığı bildirildi. Programa konuk olan Mimar Sinan Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Didem Öz'ün, geleneksel yazmacılığın yalnızca bir zanaat olmadığını, aynı zamanda kültürel hafızayı taşıyan çok önemli bir sanat alanı olduğunu vurguladığı aktarıldı.

USTA EKSİKLİĞİ VE KAPANAN YAZMAHANELER

Söyleşide yazmacılığın üretim merkezleri, kalıp oyma teknikleri ve motif dili hakkında detaylı bilgiler veren Öz'ün, bu mesleğin usta-çırak ilişkisiyle ilerlediğine ancak ekonomik zorluklar nedeniyle ustaların sanata küstüğüne dikkat çektiği kaydedildi. 1950'lerden itibaren yazmahanelerin birer birer kapandığını belirten akademisyenin, 2005 yılında yaptığı araştırmada İstanbul'da kalan son iki yazmahaneden birinin de aynı yıl içinde faaliyetini durdurduğunu ifade ettiği bildirildi.

UYGULAMALI ATÖLYE VE MÜZE TALEBİ

Program kapsamında düzenlenen atölyede katılımcılara geleneksel baskı kalıpları ve strafor kalıplarla kumaş üzerine baskı ile renklendirme tekniklerinin uygulamalı olarak gösterildiği aktarıldı. Turistik tüketim nedeniyle klasik antika yazma örneklerinin giderek azaldığına işaret eden Doç. Dr. Öz'ün, bu nadide sanatın değerini yaşatmak ve gelecek nesillere aktarmak adına acilen bir yazma müzesi kurulması gerektiğine inandığını dile getirdiği ifade edildi.

EDİTÖRÜN NOTU: Kökleri yüzyıllar öncesine dayanan yazmacılık gibi eşsiz el sanatlarımız, maalesef modern çağın seri üretim bantları ve ekonomik kaygılarının gölgesinde sessizce yok oluyor. Doç. Dr. Didem Öz'ün bir yazma müzesi kurulması yönündeki haklı çağrısı, sadece bir zanaatı değil, kumaşlara ilmek ilmek işlenmiş kültürel kimliğimizi kurtarmak adına atılması gereken elzem bir adımdır. Ustaların emeğine bugün sahip çıkılmazsa, yarın geriye sergileyecek bir mirasımız bile kalmayacaktır.