Trump'ın Kızı Olduğunu İddia Eden Özmen Davayı ABD'ye Taşıdı

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump’ın biyolojik babası olduğunu iddia ederek uzun süredir adından söz ettiren Necla Özmen, hukuk mücadelesinde sınırları aştı. Türkiye sınırları içerisinde başlattığı yasal sürecin ardından iddialarını uluslararası boyuta taşıma kararı alan Özmen, babalık davası için doğrudan Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yetkili mahkemelere avukatı aracılığıyla başvurduğunu kamuoyuna duyurdu. Özmen, bir yandan hukuki adımlarını kararlılıkla sürdürürken, diğer yandan da dünya siyasetine ve savaşlara dair oldukça dikkat çeken siyasi mesajlar verdi.

ANKARA'DAN SONRA ABD MAHKEMELERİNE BAŞVURU

Babalık davası için ilk olarak Ankara 27. Aile Mahkemesine başvuran Özmen'in bu talebi, iddiaların somut delillerle desteklenmediği gerekçesiyle reddedilmiş ve karar daha üst merci olan istinaf mahkemesine taşınmıştı. Yurt içindeki hukuki süreçten beklediği sonucu alamayacağını ve olumsuz gelişmeler yaşanacağını önceden hissettiğini belirten Özmen, rotasını doğrudan Amerikan Aile Mahkemesi'ne çevirdi. ABD elçiliği aracılığıyla resmi dilekçesini yurt dışına ilettiğini vurgulayan iddia sahibi kadın, Amerika'da mesleğini icra eden Türk avukatlarla da sürekli iletişim halinde olduğunu ve davanın ABD'de açıldığını bildiğini aktardı.

"HAKLARIM GASBEDİLİYOR, ABD BANA SAHİP ÇIKSIN"

Hukuki sürecin yurt dışı ayağıyla ilgili yetkili kurumlardan kendisine henüz resmi bir açıklama gelmediğini belirten Necla Özmen, içinde bulunduğu durumu bir mağduriyet olarak tanımladı. Amerika Birleşik Devletleri devleti tarafından adeta mağdur bırakıldığını ve en temel haklarının gasbedildiğini öne süren Özmen, bu haksızlığın giderilmesi için var gücüyle haklarını aradığını dile getirdi. Son derece kararlı bir duruş sergileyen Özmen, ABD devletinin kendisine resmi olarak sahip çıkmasını ve okyanus ötesinde açılan bu babalık davasının daha fazla uzamadan hızlıca neticelendirilmesini talep ettiğini belirtti.

TRUMP'A SİYASİ MESAJ: "SAVAŞLARI BİTİRİN"

Babasının Donald Trump olduğunu öne süren Özmen, dünya gündemine ve ABD'nin dış politikasına dair de değerlendirmelerde bulundu. Trump'a doğrudan seslenerek, ülkesini kalkındırmak ve güçlü bir hale getirmek istiyorsa başka egemen devletlerin iç işlerine kesinlikle karışmaması gerektiğini savundu. Kendi doğrusu ve yanlışlarıyla Trump'ın politikalarını eleştiren Özmen, savaşların insanlığa ve tüm ülkelere sadece ağır zararlar verdiğini hatırlattı. Küresel barışın önemine değinen iddia sahibi, "Buradan tüm dünyaya çağrı yapıyorum, bu savaşı bitirin. Başka insanların canı yanmasın" sözleriyle çatışma ortamlarının son bulması için yetkililere seslendi.

YAPAY ZEKA FOTOĞRAFINA DUYGUSAL TEPKİ

Sosyal medya platformlarında dolaşıma giren ve gelişmiş yapay zeka teknolojisiyle ABD Başkanı Donald Trump ile kendisinin yan yana getirildiği o özel fotoğrafı gören Özmen, tarifsiz ve oldukça duygusal anlar yaşadı. Hazırlanan görselin son derece gerçekçi ve etkileyici durduğunu belirten Özmen, bu sanal karenin ilerleyen günlerde gerçeğe dönüşmesini yürekten arzuladığını söyledi. Hayatı boyunca uzun yıllardır çok büyük maddi ve manevi sıkıntılar çektiğini, bugüne kadar hiçbir zaman gerçek bir baba-kız sıcaklığı hissetmediğini hüzünle ifade eden Özmen, Trump'ın aslında iyi niyetli bir insana benzediğini ancak aile meselelerinden uzak durabildiğini belirtti. Özmen, Trump'tan şefkatli bir baba olarak kendisine sahip çıkmasını beklediğini sözlerine ekledi.

Editör Notu

Bir insanın ömrü boyunca kimlik arayışı içinde olması, o derin aidiyet özlemiyle yaşaması gerçekten de taşınması çok ağır bir yük... Necla Hanım'ın iddialarının uluslararası boyutu veya hukuki karşılığı bir yana, sadece bir yapay zeka fotoğrafına bakıp "Hiç baba-kız sıcaklığı görmedim, gerçek gibi duruyor" diyerek duygulanması, işin içindeki o saf ve dokunaklı hüznü yüzümüze çarpıyor. Küresel siyasetin o devasa ve soğuk çarkları arasında, sadece bir "baba şefkati" arayan ve yaşadığı sıkıntıları anlatabilme umudu taşıyan bir kadının bu çırpınışı insana ister istemez dokunuyor. Kim bilir, belki de o sanal fotoğraftaki tebessüm, yıllardır beklediği bir aidiyetin tek tesellisidir.

Sizce bir insanın köklerini ve ailesini arama serüveni, aradan ne kadar zaman geçerse geçsin içindeki o çocuksu beklentiyi canlı tutmaya yeter mi? O fotoğrafa bakıp hissettiği o yarım kalmışlık hissi size neler düşündürdü? Yorumlarda hislerinizi bizimle paylaşabilirsiniz.