Yazın İstiflediler, Kışın Kızakla İndirdiler: Bu Otlar 'Can' Pahasına Taşınıyor

Hakkari'nin Irak sınırındaki Derecik ilçesinde, kış mevsimi sadece soğuk değil, aynı zamanda büyük bir mücadele demek. Kar kalınlığının yer yer metreleri bulduğu sarp Balkaya Dağları’nda besiciler, hayvanlarını doyurabilmek için her gün zorlu bir yolculuğa çıkıyor. Traktörlerin bile yazın çıkamadığı zirvelere, kışın sırtlarında kızaklarla tırmanan köylülerin o anları havadan görüntülendi.

Türkiye'nin en sarp ve çetin coğrafyalarından biri olan Hakkari, üreticinin ekmek parası için verdiği amansız mücadeleye sahne oluyor. Derecik ilçesine bağlı, Irak sınırının sıfır noktasındaki Umurlu Köyü’nde hayvancılıkla geçinen vatandaşlar için kış ayları, "beyaz kabus" ile eş değer. Bölgenin can damarı olan hayvancılığı sürdürebilmek için, 2 bin 487 rakımlı Balkaya Dağları’nın eteklerinde adeta bir yaşam savaşı veriliyor.

Traktör Giremiyor, İnsan Gücü Konuşuyor

Bölgenin coğrafi yapısı o kadar engebeli ki, yaz aylarında bile teknolojinin imkanlarından faydalanmak mümkün olmuyor. Köylüler, yazın kavurucu sıcağında dağlık alanlara tırmanıp, kışın hayvanlarına yedirecekleri otları ve ağaç yapraklarını burada biçip istifliyor. Çünkü o yamaçlara traktör veya herhangi bir motorlu taşıtın girmesi imkansız.

Kış gelip kar dağları kapladığında ise asıl zorlu süreç başlıyor. Umurlu Köyü sakinleri, sabahın erken saatlerinde tahtadan yapılmış kızaklarını sırtlarına alarak yola koyuluyor. Kar bata çıka yapılan yaklaşık 1,5 saatlik zorlu tırmanışın ardından, yazın sakladıkları ot yığınlarına ulaşıyorlar.

Dronların Kaydettiği O Zorlu Dönüş

Zirveye ulaştıktan sonra, karların altındaki ot balyaları ve yapraklar kızaklara yükleniyor. Çıkışın yorgunluğu bitmeden, bu kez tonlarca ağırlıktaki yükle birlikte tehlikeli bir iniş yolculuğu başlıyor. Köylüler, kızakları kaydırarak köye, ağıllarındaki hayvanlarına ulaştırıyor. Havadan dron ile görüntülenen bu yolculuk, karın beyazlığı üzerinde hareket eden siyah noktalar gibi görünse de, yakından bakıldığında alnı terleyen, ekmek parası peşindeki emekçilerin hikayesini anlatıyor.

"Her Yıl Aynı Çile"

Umurlu köyünde besicilik yapan Muhammed Şendul, bu yöntemin bir tercih değil, zorunluluk olduğunu vurguluyor. Köydeki 140 haneden yaklaşık 50'sinin geçimini hayvancılıkla sağladığını belirten Şendul, "Bölgemiz Türkiye'nin en çok kar alan yerlerinden biri. Yazın traktörün çıkamadığı yerlere biz tırmanmak zorundayız. Başka çaremiz yok, hayvanlarımız aç kalırsa biz de aç kalırız. Her yıl kış geldiğinde bu kızakları sırtlayıp dağları aşındırıyoruz" diyerek yaşadıkları zorluğu dile getirdi.

EDİTÖRÜN NOTU: PEYNİRİN FİYATINI DEĞİL, EMEĞİNİ KONUŞALIM

"Açıkçası market rafında sütü, peyniri alırken arkasındaki bu devasa emeği çoğu zaman unutuyoruz. Hakkari'nin o dondurucu soğuğunda, 1.5 saat boyunca sırtında tahta kızakla dağa tırmanmak, sonra o yükle aşağı inmek... Bu, modern dünyada 'spor' olsun diye yapılacak bir aktivite değil, tamamen hayatta kalma mücadelesidir. O otlar hayvanlara ulaşmazsa, o bölgedeki üretim durur. Şehirde klimanın altında otururken izlediğimiz bu görüntüler, Anadolu insanının ne kadar cefakar ve üretken olduğunun en somut kanıtı. O kızakları çeken ellere, o yokuşları çıkan ayaklara selam olsun."

HABER ÖNERİSİ: Hesapları Boşaltan Çeteye Büyük Darbe: 131 Kişi Artık Demir Parmaklık Arkasında