Bir Meslekten Fazlası: Adilcevaz’da Yaşayan Ustalık

Bitlis’in Adilcevaz ilçesinde yaşayan 65 yaşındaki terzi ustası Ayhan Tatar, yarım asrı aşan meslek hayatıyla hem geçmişin izlerini taşıyor hem de el emeğinin değerini yaşatmaya devam ediyor.

Henüz çocuk yaşta çırak olarak başladığı terzilik mesleğini 52 yıldır sürdüren Tatar, mesleğine olan bağlılığını “Ben iğne iplikle büyüdüm” sözleriyle özetliyor. Yıllardır aynı dükkânda hizmet veren usta terzinin çalışma alanı ise adeta bir zaman yolculuğu sunuyor.

Dükkan Değil, Adeta Bir Hatıra Mekânı

Tatar’ın dükkânı, geçmişten günümüze uzanan bir emeğin izlerini barındırıyor. Duvarlarda asılı eski kalıplar, raflarda neatly dizilmiş kumaşlar ve köşede hâlâ çalışan siyah döküm dikiş makinesi, mekâna nostaljik bir hava katıyor. Modernleşen dünyaya rağmen eski usul çalışmayı sürdüren Tatar, mesleğinin inceliklerinden ödün vermiyor.

Üç Kuşağa Birden Hizmet Verdi

Hazır giyim sektörünün yaygınlaşmasıyla işlerin azaldığını ifade eden Tatar, buna rağmen mesleğini bırakmayı hiç düşünmediğini belirtiyor. Ona göre terzilik yalnızca kıyafet dikmek değil, insanların hayatlarına dokunmak anlamına geliyor.

Düğünler, bayramlar ve özel günler başta olmak üzere birçok anıya eşlik eden Tatar, yıllar içinde aynı ailelerin üç kuşağına birden kıyafet dikerek güçlü bir bağ kurdu.

“El Emeği Bambaşkadır”

Gençlere de önemli tavsiyelerde bulunan Tatar, el emeğinin değerine dikkat çekiyor. Mesleğin sabır ve sevgi gerektirdiğini vurgulayan usta terzi, bu işi sevmeyenlerin sürdüremeyeceğini ifade ediyor.

Mahalle sakinlerinden Bekir Göksoy da Ayhan Tatar’ın sadece bir terzi olmadığını, aynı zamanda ilçe için önemli bir değer olduğunu dile getiriyor.

Kaybolmaya Yüz Tutan Bir Meslek

Teknoloji ve hazır giyim sektörünün hızla geliştiği günümüzde, geleneksel meslekler birer birer kaybolma riskiyle karşı karşıya kalıyor. Ancak Ayhan Tatar gibi ustalar, yılların birikimi ve emeğiyle bu kültürü yaşatmaya devam ediyor.

Adilcevaz’da küçük bir dükkânda sürdürülen bu büyük emek, sadece bir meslek hikâyesi değil; aynı zamanda sabrın, ustalığın ve insanla kurulan bağın güçlü bir örneği olarak öne çıkıyor.