Diyarbakır'da Kadın Dayanışması: Eski Eşyalar Sanata Dönüşüyor

Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Kadın Politikaları Dairesi Başkanlığı tarafından Koşuyolu Kadın Yaşam Merkezi'nde hayata geçirilen Ahşap Boyama, Dönüşüm ve Tasarım Atölyesi, kadınların üretim ve sanatla buluştuğu eşsiz bir platforma dönüştü. Sosyal hayata katılımı artırmak ve kadın dayanışmasını güçlendirmek amacıyla başlatılan bu anlamlı proje kapsamında, 15 kadının katılımıyla haftada üç gün süren ve toplamda üç ay devam edecek yoğun bir eğitim programı yürütülüyor. Sıradan ve atıl durumdaki eşyaların usta ellerde nasıl yeniden hayat bulduğunu gözler önüne seren atölye, aynı zamanda kadınlara kendi içlerindeki potansiyeli ve el becerilerini keşfetme fırsatı sunuyor.

GERİ DÖNÜŞÜMÜN EKOLOJİK VE EKONOMİK GÜCÜ

Uzman eğitmenler eşliğinde yürütülen atölye çalışmalarında kadınlara; temel ve ileri düzey ahşap boyama, yüzey hazırlığı, dekupaj, eskitme ve çeşitli uygulama teknikleri tüm incelikleriyle öğretiliyor. Bu teknik donanım sayesinde, basit bir ahşap parçası, boş bir tuval ya da çöpe gitmesi beklenen kullanılmayan eski bir eşya, kadınların hayal gücü ve emeğiyle birleşerek kusursuz sanatsal ürünlere dönüşüyor.

Geri dönüşüm odaklı bu çalışmalar, eski eşyaların yeniden değerlendirilmesini sağlayarak doğaya ve ekolojik dengeye ciddi bir katkı sunarken, üretimin dönüştürücü ve iyileştirici gücünü de ortaya koyuyor. Atölyede büyük bir özenle hazırlanan bu eserlerin, ilerleyen dönemlerde düzenlenecek geniş çaplı etkinlikler ve kermeslerde sergilenerek satışa sunulması ve elde edilecek gelirin kadınlara ekonomik bir girdi olarak dönmesi planlanıyor. Projenin başarısı üzerine, Büyükşehir Belediyesi'nin bu atölye modelini ilerleyen süreçte diğer kadın yaşam merkezlerine de entegre edeceği belirtiliyor.

DÖRT DUVAR ARASINDAN ÇIKIP ÜRETEN KADINLARIN HİKAYESİ

Atölyenin en değerli çıktısı ise şüphesiz kadınların hayatlarına dokunan o eşsiz insan hikayeleri. Kursa katılma amacının sadece eğitim almak değil, kendi içindeki yeteneği keşfetmek olduğunu belirten Ceren Nur Yüce, ahşap boyamadaki renk tonlamalarını ve uyumu öğrendikçe zanaatı adeta bir sanata dönüştürdüklerini vurguluyor. Yüce, tüm arkadaşlarıyla birlikte ortaya koydukları bu ortak emekten duyduğu gururu dile getiriyor.

Üretilen her bir eserin bireysel değil, kolektif bir ruhun meyvesi olduğuna dikkat çeken Nevroz Dala ise atölyenin kadınlar için taşıdığı sosyal anlama vurgu yapıyor. Satıştan elde edilecek gelirin herkes arasında eşit şekilde paylaştırılacağını belirten Dala, "Sosyal olarak üretmek insana müthiş bir özgüven veriyor. Burada hem ürettik hem de aramızdaki kadın dayanışmasını devasa bir boyuta taşıdık" sözleriyle projenin psikolojik kazanımlarını özetliyor.

Atölyeye adım atmadan önce eline fırça almayı dahi bilmediğini itiraf eden Narince Ermiş'in hikayesi ise projenin dönüştürücü etkisinin en net özeti niteliğinde. Eğitmenlerinin özverisi sayesinde resim yapmayı ve eski eşyaları dönüştürmeyi öğrenen Ermiş, "Evde dört duvar arasında kapalı kalmak yerine böylesine sosyal ve sıcak bir ortamda üretmek bizim için tarif edilemez bir değer taşıyor" diyerek kendilerine bu imkanı sunan belediyeye teşekkürlerini iletiyor.