Kilis'te coğrafi işaretli geleneksel yorgancılık sanatı kadınların el emeğiyle yeniden canlanırken, üretici anneler çocuklarını okutuyor.
Kilis'in kaybolmaya yüz tutmuş, coğrafi işaretli o meşhur geleneksel yorganları, kadınların nasırlı ama bir o kadar da zarif ellerinde adeta küllerinden doğuyor. Kilis Valiliği ve GAP Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı'nın omuz vermesiyle hayata geçirilen proje, sadece asırlık bir el sanatını canlandırmakla kalmıyor; ev kadınlarını ekonomik olarak özgürleştirip, çocukların eğitim masraflarını karşılayan büyük bir umut kapısına dönüşüyor. Geleneksel motiflerin modern tasarımlarla harmanlanıp mağaza vitrinlerini süslediği bu yorganların her bir ilmeğinde, aslında kendi ayakları üzerinde durmayı başaran, pes etmeyen güçlü Anadolu kadınlarının hayat mücadelesi saklı.
ÇOCUKLARININ EĞİTİMİ İÇİN GÜÇLÜ BİR ANNE OLDU
Projeyle hayatı değişen kadınlardan Gülüzar Yalçın, eşinin geçirdiği ağır ameliyatın ardından omuzlarına binen geçim yükünü iğne iplikle nasıl aştığını tüm samimiyetiyle anlatıyor. Yalçın, annelik fedakarlığı ile çalışma azminin kesiştiği o dönüm noktasını şu vurucu sözlerle dile getiriyor:
"Evimiz kiraydı ve bir yerden başlamam gerekiyordu. Fabrikada çalışabilirdim ama çocuklarım küçüktü, onların yanında olmam gerekiyordu. Kazandığım gelirle çocuklarımın eğitimine katkı sağladım. Burada çalışmasaydım belki çocuklarım ilkokuldan sonra eğitim hayatına devam edemeyecekti. Şimdi çok mutluyum, güçlü bir anne oldum."
Bugün biri Antalya'da hukuk okuyan, diğeri üniversiteye hazırlanan ve en küçüğü fen lisesini kazanan üç evladıyla gurur duyan Yalçın, "Bir şeyleri başardığımızı gördükçe eşlerimiz de arkamızda durmaya başlıyor" diyerek, fabrikada çalışan eşinin akşamları yorganların bazı işlemlerini yaparak kendisine nasıl destek olduğunu da gururla paylaşıyor.
USTALARIN "BİZİM BAŞARAMADIĞIMIZI BAŞARDINIZ" İTİRAFI
Sekiz yıldır projenin içinde yer alan ve boncuk işinden yorgancılığa uzanan bir başarı sergileyen Özlem Sarıkaya ise, kadınların erkek egemen ustalık mesleklerine nasıl zarif bir dokunuş getirdiğini gözler önüne seriyor. Kilis yorgancılığının durağanlaştığı bir dönemde inisiyatif alarak mesleğe can suyu olduklarını belirten Sarıkaya, sektördeki ön yargıların nasıl kırıldığını şu cümlelerle özetliyor:
"Başlangıçta bazı ustalar başarısız olacağımızı düşünüyordu. Şimdi hem çizimlerimizi hem de işlerimizi takdir ediyorlar. Kadınların bu sektörde yer alması onları da memnun etti. Hatta bir usta ‘bizim başaramadığımızı başardınız’ dedi. Bir kadın olarak hem evde hem işte başarılı olmak birçok kişinin önüne geçmek demektir. Bu da bir kadının en güzel başarısıdır."