
Düzce'de 57 yaşındaki İbrahim Güngen, fabrikasyon üretime karşı el işçiliğiyle ürettiği kemençelerle Karadeniz geleneğini yaşatıyor.
KÜÇÜK YAŞTA BAŞLAYAN KEMENÇE SEVDASI
Düzce'de yaşayan 57 yaşındaki İbrahim Güngen'in, ilkokul yıllarında düğünlerde gördüğü bir ustadan etkilenerek başladığı kemençe serüvenini bugün profesyonel bir meslek olarak sürdürdüğü bildirildi. Babasının yaptırdığı kemençeyle çalmayı öğrenen Güngen'in, bozulan enstrümanlarını tamir ettirirken yapım aşamalarına da ilgi duyarak zamanla usta bir kemençe yapımcısı haline geldiği aktarıldı.
FABRİKASYON ÜRETİME KARŞI EL EMEĞİ
Sadece kemençe üreterek geçimini sağlayan ustanın, makineleşmenin enstrümanın ruhunu zedelediğini savunduğu kaydedildi. Fabrikada bir saatte üretilen kemençelerin genellikle dekoratif veya öğrenci işi olduğunu belirten Güngen'in, kendi ürettiği el işçiliği kemençeler için 3 ila 7 gün arasında emek harcadığını ve profesyonellerin el yapımından asla vazgeçmediğini vurguladığı ifade edildi.
KUSURSUZ SES İÇİN BİR YIL BEKLİYOR
İyi bir kemençenin ardıç, dut veya yabani fındık ağacından yapıldığını belirten ustanın, kusursuz tınıyı yakalamak için ağaçları yaklaşık bir yıl kuruttuğu bilgisi paylaşıldı. Sipariş üzerine üretim yapan İbrahim Güngen'in, amatör kullanımlar için ürettiği kemençeleri 12-13 bin lira, profesyoneller için ürettiklerini ise 17-18 bin lira bandında satışa sunduğu belirtildi.
EDİTÖRÜN NOTU: Teknolojinin ve seri üretimin her şeyi hızlandırıp standartlaştırdığı, deyim yerindeyse eşyaların "ruhunu" aldığı bir çağda; bir kemençe için günlerce göz nuru döken, ağacın kuruması için bir yıl sabreden ustalarımız kültürel hafızamızın en değerli bekçileridir. İbrahim Usta'nın fabrikasyon üretime karşı sergilediği bu el emeği direnişi, Karadeniz'in hırçın ama bir o kadar da samimi ruhunu notalarda yaşatmaya devam edecektir.