1934'ten 1990'lara kadar Türkiye'nin kağıt ihtiyacını karşılayan Seka Kağıt Fabrikası, devasa üretim hatları ve ileri mühendislik örnekleriyle dünyanın en büyük kağıt müzesi olarak tarih meraklılarını ağırlıyor.
Türkiye'nin sanayileşme öyküsünün en somut şahitlerinden biri olan Kocaeli Seka Kağıt Müzesi, 12 bin 345 metrekarelik devasa alanında ziyaretçilerini zamanda yolculuğuna çıkarıyor. 2004 yılında üretimi durdurulan ve 2016'da bir endüstriyel dönüşüm projesiyle kapılarını açan müze, sadece eski bir fabrika değil; tonlarca ağırlıktaki çelik silindirleri, 70 metrelik dev kağıt makinesi ve Alman mühendisliği ile Türk işçiliğinin harmanlandığı bir mühendislik okulu niteliği taşıyor. 18 ayrı salonda sergilenen bu mekanik devler, Türkiye’nin kağıt sanayisindeki stratejik gelişimini ve binlerce insanın emeğini geleceğe taşıyor.
TÜRKİYE'NİN İLK KAĞIT MÜHENDİSLERİ BURADA YETİŞTİ
Müzede sergilenen makinelerin %90’ının Alman menşeli olduğunu ve 1934 yılında trenlerle getirilerek monte edildiğini belirten Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Müzeler Şefi Hüseyin Saban, bu tesisin aynı zamanda bir "okul" vazifesi gördüğüne dikkat çekiyor. İlk yıllarda üretim hattını Alman mühendislerin kontrol ettiğini ifade eden Saban, yerli kadronun yetişme sürecini şu sözlerle aktarıyor:
"1950’li yıllara gelindiğinde tesis tamamen Türk mühendis ve ustaların kontrolüne geçti. Yani burada yalnızca kağıt üretilmedi; aynı zamanda Türkiye’nin ilk kağıt mühendisleri ve ustaları da yetişti. O dönemin endüstriyel üretim standartlarına göre oldukça gelişmiş bir sistem kurulmuş."
70 METRELİK DEV: 1 NUMARALI KAĞIT MAKİNESİ
Fabrikanın kalbi sayılan ve 1934 yapımı olan "1 numaralı kağıt makinesi", tek başına komple bir fabrika gibi çalışma kapasitesine sahip. 48 kurutma silindiri ve devasa bir pres sisteminden oluşan bu mekanik dev, hamuru ince bir tabaka halinden alıp pürüzsüz bobinlere dönüştürüyor. Hüseyin Saban, sistemin teknik işleyişindeki hassasiyeti ve mukavemetin nasıl sağlandığını şu detaylarla açıklıyor:
"Refiner’lar lifleri saçaklandırarak yüzey alanını artırıyor. Liflerin birbirine tutunma kapasitesi bu aşamada yükseliyor. Bu da doğrudan kağıdın mukavemet değerini etkiliyor. Yani dayanıklılık burada belirleniyor. Üretimde kalite standardının korunması için kritik bir ünitedir."
SİEMENS PANOLAR VE ENTEGRE ENERJİ SİSTEMİ
Müzenin en dikkat çeken bölümlerinden biri de dönemin enerji altyapısını yansıtan Siemens marka elektrik panoları. Beş ayrı üretim hattına aynı anda güç verebilecek şekilde tasarlanan bu sistem, 1930'lu yılların ileri mühendislik vizyonunu gözler önüne seriyor. Hüseyin Saban, müzenin teknik bütünlüğünü şu cümlelerle özetliyor:
"Schleifer’den başlayan süreç, teksif, refiner ve hamur depoları üzerinden 1 numaralı kağıt makinesine ulaşıyordu. Tüm makineler entegre bir sistem olarak çalışarak üretimi tamamlıyordu. Bu yapı, döneminin tam anlamıyla endüstriyel mühendislik örneğidir."