Gaziantep Oğuzeli'nde 20 kadın, atık kumaşları yeni kıyafet ve çantalara dönüştürerek hem ekonomiye hem de geri dönüşüme büyük katkı sağlıyor.
Gaziantep Oğuzeli'nde 20 kadın, atık kumaşları yeni kıyafet ve çantalara dönüştürerek hem ekonomiye hem de geri dönüşüme büyük katkı sağlıyor.
GERİ DÖNÜŞÜMDEN AİLE EKONOMİSİNE
Gaziantep'in Oğuzeli ilçesindeki Halk Eğitim Merkezi’nde, Oğuzeli Belediyesi'nin de desteğiyle açılan geri dönüşüm kursu, kadınlara yepyeni ufuklar açıyor. Usta öğretici Ayşe Fatma Ergüleç rehberliğinde eğitim alan 20 kadın kursiyer; eskimiş, kullanılmayan ve atık haldeki kumaşlara adeta yeniden hayat veriyor. Üretilen kıyafet, çanta ve çeyizlik ürünlerin satışı veya sipariş üzerine yapılan çalışmalar, kadınların aile ekonomilerine doğrudan destek sağlıyor.
ESKİ EŞYALARIN YENİDEN DOĞUŞU
Atık malzemelerin çöpe gitmek yerine nasıl değerlendiğine dair kursta ortaya çıkan yaratıcı geri dönüşüm örnekleri şunlar:
Anneannelerin giymediği eski kıyafetlerden torunlar için yeni elbiseler dikilmesi.
Kullanılmış kot pantolon ve eski montlardan modern çantalar tasarlanması.
Eskiden işlenmiş geleneksel bohçaların nevresim ve gelin yorganı haline getirilmesi.
Atıl durumdaki eski nevresimlerden kullanışlı mutfak önlükleri üretilmesi.
TERAPİ, İSTİHDAM VE GİRİŞİMCİLİK
Kurs sadece bir el becerisi atölyesi işlevi görmekle kalmıyor, aynı zamanda sosyalleşen kadınlar için bir terapi ortamı da sunuyor. Eğitimi başarıyla tamamlayan kursiyerler aldıkları sertifikalar sayesinde kendi işletmelerini açma, kooperatiflerde çalışma veya usta öğretici olma imkanına kavuşuyor. Eskiden kendisi de bir kursiyer olan usta öğretici Ergüleç, "Biz aslında burada kadınlarımızın içindeki potansiyelleri çıkartıyoruz. Kadın denince marifet ve beceri akla gelir" diyerek kadın istihdamının ve girişimciliğinin önemine vurgu yapıyor.
EDİTÖRÜN NOTU: Sıfır atık felsefesinin, kadının üretken ve dönüştürücü doğasıyla buluştuğunda ortaya nasıl muazzam bir katma değer çıktığını Oğuzeli'ndeki bu kursta net bir şekilde görüyoruz. Çöpe gidecek bir kot pantolonun çantaya, eski bir bohçanın çeyize dönüşmesi, sadece ekonomik bir kazanım değil; aynı zamanda geçmişle gelecek arasında kurulan çok zarif ve sürdürülebilir bir köprüdür.