Adıyaman merkeze bağlı Zey köyünde bulunan ve Osmanlı padişahı IV. Murad döneminde yaptırılan Zey Köy Camii’nin altındaki su kaynağı, yıllar sonra yeniden akmaya başladı.
Yaklaşık 380 yıllık geçmişe sahip cami, Bağdat Seferi dönüşünde Adıyaman’a uğrayan IV. Murad tarafından, Şeyh Abdurrahman Erzincani adına inşa ettirilmişti. Yapının altında, su kaynağını korumak amacıyla 10 metre uzunluğunda ve 3 metre genişliğinde kemerli bir dehliz bulunuyor.
Bu kaynak, geçmişte köy halkının önemli su ihtiyacını karşılıyordu. Ancak son yıllardaki kuraklık nedeniyle tamamen kurumuştu.
Yağışla birlikte yeniden canlandı
Son günlerde etkili olan yoğun kar yağışı ve yağmurun ardından su yeniden yüzeye çıktı. Köy halkı, 2010’dan bu yana bu kadar güçlü bir akış görmediklerini belirtiyor.
Yıllardır kışların zayıf geçtiğini ifade eden vatandaşlar, bu yıl yağışın bereket getirdiğini söylüyor. Önceki dönemlerde haziran-temmuz ayına kadar süren su akışının son yıllarda tamamen kesildiği belirtiliyor.
Geçici rahatlama mı, kalıcı dönüş mü?
Bu gelişme sevindirici. Ancak büyük resim daha dikkatli okunmalı.
Türkiye son yıllarda düzensiz yağış rejimiyle karşı karşıya. Uzun süreli kurak dönemlerin ardından gelen yoğun yağışlar, yer altı su seviyesini geçici olarak yükseltebiliyor. Ancak bu durum kalıcı su güvenliği anlamına gelmiyor.
Adıyaman’daki bu kaynak, yalnızca tarihi bir yapı detayı değil. Aynı zamanda bölgedeki hidrolojik döngünün göstergesi.
Tarih ve doğa aynı noktada
Osmanlı döneminde su kaynaklarının üzerine cami inşa edilmesi tesadüf değildi. Su; hem fiziksel hem de manevi değerin merkezindeydi. Bugün yeniden akan bu kaynak, tarih ile iklim gerçeğinin kesiştiği bir noktayı temsil ediyor.
Soru şu: Bu akış sürdürülebilir mi, yoksa yağışa bağlı geçici bir canlanma mı?