Bursa Karacabey'de artan maliyetler nedeniyle salçalık domates üreticileri, zarar etmemek için taahhütlü tarım yerine serbest ekime yöneliyor.
Bursa Karacabey'de artan maliyetler nedeniyle salçalık domates üreticileri, zarar etmemek için taahhütlü tarım yerine serbest ekime yöneliyor.
SAVAŞ VE MALİYETLER HESAPLARI BOZDU
Türkiye’nin salçalık domates ihtiyacının yaklaşık yarısını karşılayan Bursa’nın Karacabey ilçesinde, üretim sezonu öncesi artan maliyetler çiftçinin planlarını değiştirdi. Savaşın küresel piyasalar üzerindeki etkisiyle tırmanan girdi maliyetlerinin, fabrikalarla 1,5 ay önce yapılan 5 bin ile 5 bin 250 liralık taahhüt fiyatlarını yetersiz bıraktığı bildirildi.
DEKAR MALİYETİ 60 BİN LİRAYA DAYANDI
Karacabey Ziraat Odası 2. Başkanı Ramazan Düzen, başlangıçta dekara 45-50 bin lira civarında öngörülen maliyetin gelinen noktada 55-60 bin liraya kadar yükseldiğini ifade etti. Düzen, özellikle gübre fiyatlarında son bir yılda yaşanan yüzde 100’lük artış ile fide fiyatlarının tanesinin 40 liraya kadar çıkmasının çiftçinin hesaplarını altüst ettiğini vurguladı.
"SÖZLEŞME ZARARA İMZA ATMAKTIR"
Taahhüt fiyatlarının maliyetleri karşılamaması nedeniyle bölge çiftçisinin bu yıl farklı bir strateji izleyeceğini belirten Düzen, mevcut sözleşme fiyatlarını kabul etmenin doğrudan "zarara imza atmak" anlamına geldiğini kaydetti. Bu sezon bölgede serbest ekimin (sözleşmesiz üretim) çok daha yaygın olacağını belirten Düzen'in açıklamalarından öne çıkan detaylar şöyle:
Karacabey Ovası’nda bu yıl yaklaşık 80-90 bin dekar alanda ekim yapılması planlanıyor.
Firmalar, maliyet artışları ve ihracat sorunlarını gerekçe göstererek fiyat revizesine yanaşmıyor.
Üreticinin tek umudu; kış ve bahar aylarında düşen bereketli yağışların etkisiyle yüksek verim alarak maliyet baskısını hafifletmek.
EDİTÖRÜN NOTU: Tarımda planlı üretimin can damarı olan "sözleşmeli tarım" modelinin, küresel krizler ve enflasyon karşısında ne kadar kırılgan olabildiğini Karacabey örneğinde net bir şekilde görüyoruz. Çiftçiyi serbest piyasanın belirsizliğine iten bu tablo, tarımsal girdilerde dışa bağımlılığın azaltılmasının ve üreticiyi koruyacak daha esnek fiyatlandırma mekanizmalarının hayata geçirilmesinin ne denli acil olduğunu kanıtlıyor.